Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Η αγιοκατάταξη του μοναχού Παϊσίου.


Από τις 13 Ιανουαρίου εις το αγιολόγιο της Αγίας μας Εκκλησίας ενεγράφη με την θερμή πρόταση και υποστήριξη του Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας κ.κ. Βαρθολομαίου ο νέος Όσιος της εποχής μας Παΐσιος.
Το πληροφορηθήκαμε από τον διάκονο…, όχι από τα διάφορα ιστολόγια, ενώ ήμασταν στο Ναό. Aπό νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ χωρίς ξεκούραση για μια ακόμη φορά, με πολλά γεγονότα. Hμέρα που είχαμε τη βραδινή μας λειτουργία. Το ίδιο απόγευμα εκοιμήθη η ενορίτισσα αδελφή μας Σοφία, αφού νόσησε από την ίδια ασθένεια του Παραδείσου τον καρκίνο. Άφησε μισοτέλειωτη την εικόνα του οσίου Παϊσίου.
Η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία κατά Θεία Πρόνοια 21 χρόνια μετά την οσιακή κοίμηση του συνοδικώς και ομόφωνα αποφάνθηκε. Να υπενθυμίσουμε πως ο Γέροντάς του και ανάδοχος Αρσένιος ο Καππαδόκης αγιοκατατάχθηκε από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως 62 χρόνια μετά την κοίμησή του. Το νωρίς ή αργά που κάποιοι κρίνουν είναι ανθρώπινη κρίση που δεν ενδιαφέρει την Εκκλησία, πολλώ δε μάλλον τον Θεό και τους αγίους. Καθόσον υπάρχει ιερό πλήθος αγίων ανωνύμων και αγνώστων σε εμάς, ευωνύμων και οικείων του Θεού, που Αυτόν με την ζωή τους ευαρέστησαν.
Πανσόφως τα πάντα οικονομεί ο μόνος Άγιος και εν αγίοις αναπαυόμενος Τριαδικός Θεός.
Σεμνά, με ιεροπρέπεια και ταπεινό φρόνημα τιμήσαμε την ανακήρυξή του αφού συνέπεσε, εύνοια του οσίου, με την βραδινή της Τρίτης Θεία Λειτουργία. Έτσι αρμόζει σε ένα ασκητή να τιμάται με λιτό τρόπο, προσευχητικά, όπως ήταν η όλη του διαγωγή.
Μαζί με την απόδοση της Δεσποτικής Εορτής της του Θεού επιφανείας, την σύναξη των εν Σινά και Ραϊθώ οσίων συμπεριλάβαμε στις προσευχές της Εκκλησίας και τον νέο θεοφόρο όσιο Παΐσιο.
Η τιμή ας μεταβληθεί σε μίμηση της ζωής του, να αφουγκραστούμε τη διδασκαλία του, μελετήσουμε τα έργα του, εφαρμόσουμε στη ζωή μας την συμπεριφορά του, αποκτήσουμε το θυσιαστικό του ήθος και την ανιδιοτελή αγάπη του, να μαθητεύσουμε κοντά του, ώστε να είναι ορθόδοξο και εκκλησιαστικό το φρόνημά μας.
Τα χαρίσματα τα κρείττονα προέκρινε ο όσιος και όχι τα εντυπωσιακά, αφού τα διαπέρασε ξανοίχθηκε στον ωκεανό της αγάπης του Χριστού, ωσάν να βίωνε τη γαλήνη και ασφάλεια του λιμανιού. Ο Θεός επείρασεν αυτόν, ως χρυσόν εν χωνευτηρίω, σκληρά και για την υπομονή του του χαρίσθηκε.
Δεν είναι ο νοστράδαμος της Εκκλησίας αλλά τύπος των πιστών, μιμητής Χριστού και όποια χάρι και ο,τι δώρο ελάμβανε το προσέφερε, το μετέτρεπε σε εκκλησιαστική λειτουργία το χάρισμα του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου.
Δεν ένιωθε αυτάρκης, δεν είχε έπαρση, ήταν διδακτική και η σιωπή του, η αφάνεια όταν αποσυρόταν από το προσκήνιο για τη σκηνή του Μαρτυρίου. Οι αλάλητοι στεναγμοί του για την σωτηρία του κόσμου ήταν κόμποι του κομποσκοινιού του, λαδοκέρι των προσευχών του. Ποτέ σε κοινή, σπάνια, θέα, αλλά μόνος μόνω Θεώ, εκεί εγκατέλειπε τα πάντα και τον εαυτό του.
Αυτά είναι η γνώση του Θεού και η καλή μερίδα. Αυτά που δεν φαίνονται, δεν ζυγιάζονται, που αγνοεί ο πολύς κόσμος, άρρητα ρήματα δηλαδή, όσα ζει και βιώνει ο έσω άνθρωπος, ο κεκρυμμένος.

Μέχρι πρότινος τελούσαμε τα ιερά του μνημόσυνα, όπως και άλλων πατέρων κληρικών και μοναχών και πλέον τους επικαλούμαστε και με τις πρεσβείες τους ευθυδρομούμε στη πορεία της ζωής μας ,την οδό της αλήθειας, της πίστης και της αγάπης, του Χριστού μας.
Αυτό πιστεύουμε, ευχόμαστε και ελπίζουμε για όλους τους ανθρώπους, στο δίχτυ Του να τους αγρεύσει ο φιλάνθρωπος Κύριος και να ανοίξει πύλας Παραδείσου.
Τα κόλλυβα δεν είναι παρά σύμβολο της Αναστάσεως .

Είθε φίλοι φιλάγιοι και φιλέορτοι, συμπανηγυριστές να περάσουμε από τα σύμβολα στις νέες πραγματικότητες του Θεού, στην αιώνια Ζωή και Βασιλεία Του με τις ευχές και πρεσβείες πάντων των Αγίων.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου